De complexiteit van een uniforme datastructuur in de pensioenwereld

Door KAS BANK - 26 augustus 2015

Het blijft een uitdaging voor iedere custodian, asset manager en (pensioen)uitvoerder: ‘Hoe richt je een ingewikkelde data-infrastructuur zo efficiënt mogelijk en met zo laag mogelijke kosten in, om het eindproduct met maatwerk aan een gediversifieerd aantal klanten op te kunnen leveren?'

 

Als custodian[1] en informatieleverancier met verreweg het meest uitgebreide institutionele klantportfolio in Nederland stoeit KAS BANK hier dagelijks mee. Om de ingrijpende veranderingen in wet- en regelgeving (zoals nFTK[2], Solvency II[3] en AIFMD[4]) in de dynamische wereld van pensioen-, verzekerings- en beleggingsfondsen met een snelle time-to-market te kunnen doorvoeren, is voornamelijk een flexibele data-infrastructuur vereist. Met deze gastbijdrage geeft KAS BANK u een inkijkje in hun aanpak en laat zien welke uitdagingen zij voor hun klanten aangaan.

 

Structurele dataverzameling en -verwerking

KAS BANK verwerkt in haar administratieplatform dagelijks meer dan 150 miljard aan assets, meer dan 1000 verschillende mandaatportefeuilles (bij meer dan 100 verschillende vermogensbeheerders), in meer dan 40 verschillende typen instrumenten, voor meer dan 100 verschillende klanten. Onze klanten verwachten elke dag een juiste en volledige administratie met een onafhankelijke marktwaardering. Niet alleen over de beleggingen die bij ons in bewaring zijn gegeven maar ook alle externe mandaat­portefeuilles zoals vastgoed, private equity en (niet-beursgenoteerde) beleggings­fondsen. Dit vereist een gestructureerde aanpak voor het verzamelen, het STP[5] verwerken van informatie en vervolgens het verrijken en reconciliëren van de gegevens, zodat wij in control zijn om deze data dagelijks online te kunnen ontsluiten aan onze klanten.

 

Onafhankelijke datawaardering

Als eenmaal alle informatie over de beleggingsportefeuilles bijeen is gebracht, start het waarderingsproces. Wij zijn van mening dat alle beleggingen van een klant op een uniforme, onafhankelijke manier gewaardeerd dienen te worden, in tegenstelling tot de eigen ("afhankelijke") waardering van de vermogensbeheerders. Deze consistente, onafhankelijke waardering zorgt voor een eenduidige grondslag, zodat de data zowel in de toezichthouder- als in de managementrapportages uniform zijn. Alleen op deze wijze kan een goede vergelijking worden gemaakt van de rendementen van vermogens­beheerders.

 

Gedetailleerde input voor nFTK-rapportages

De komst van het nFTK-rapportage format in 2015 voor pensioenfondsen maakt het proces er niet eenvoudiger op. Geheel terecht wil toezichthouder DNB dat pensioenfondsen meer inzicht krijgen in hun beleggingsrisico's. Deze zogenaamde ‘look through' verplichting dient op regelniveau in de beleggingsadministratie te worden geïntegreerd om uniforme management- en toezichthouderrapportages te kunnen blijven leveren. Dit vergt een uitgebreide uitsplitsing van de subcategorieën van fondsen en derivaten[6] alsmede inzicht in spreads en verschillende looptijden. De complexiteit zit vooral in de inzage in de instrumenten binnen beleggingsfondsen waarmee rente- en valutarisico's worden afgedekt, maar ook in de ‘exotischere' derivaten, zoals total return swaps[7] en swaptions[8]. Dit vraagt om een verdergaande transparantie van de beleggingsfondsen.

 

Openheid over details en strategie

Veel vermogensbeheerders zijn nog niet gewend deze data in detail binnen een strak tijdschema aan te leveren. Ook zijn de data van verschillende asset allocaties[9] veelal versnipperd over meerdere systemen. Naast dit operationele aspect speelt met name het ‘vertrouwensaspect' een rol. Openheid geven over de gevoerde beleggingsstrategieën is nog geen ‘common practice'. Om deze vertrouwelijke informatie te krijgen, helpt het als de custodian zelf geen vermogensbeheeractiviteiten ontplooit.

 

Snelheid versus complexiteit

Al deze veranderingen zorgen wel voor een spagaat. Zowel de toezichthouder als het pensioenfonds wil steeds sneller voorzien worden van meer data om grip te houden op de risico's, terwijl de complexiteit om de gevraagde data boven water te krijgen steeds groter wordt. KAS BANK gaat deze uitdaging graag aan, want eerlijke en transparante markten zorgen voor meer zekerheid en vertrouwen, niet alleen bij besturen en toezichthouders maar hopelijk ook bij de deelnemers van de pensioenfondsen.


 
 

[1] Custodian: partij die de fysieke effecten in bewaring neemt voor beleggers.

[2] Het nieuw Financieel ToetsingsKader (nFTK) verplicht pensioenfondsen om de risicohouding (de mate waarin een fonds bereid en in staat is beleggingsrisico's te lopen) af te stemmen met sociale partners. Hierdoor is de werkgever nu ook verplicht betrokken bij het afstemmen van het beleid van het pensioenfonds.

[3] Solvency II is het nieuwe, risicogebaseerde toezichtraamwerk voor (her)verzekeraars in Europa dat per 1 januari 2016 in werking treedt en dat strenge eisen oplegt aan vereist kapitaal, risicomanagement en rapportages.

[4] De AIFM-richtlijn (Alternative Investment Fund Managers Directive) is een Europese richtlijn die geharmoniseerde regels introduceert waaraan beheerders van alternatieve beleggingsinstellingen vanaf 22 juli 2013 moeten voldoen.

[5] Straight Through Processing (STP): automatische gegevensverwerking zonder menselijke tussenkomst.

[6] Derivaten zijn financiële instrumenten die afgeleid zijn van de handel in een concreet product of in de onderliggende waarden van bijvoorbeeld aandelengrondstoffen en valuta's.

[7] Een derivaat waarbij je je eigen variabele rente ruilt met een partij met een vergelijkbare maar vaststaande rentelast, tegen een gegarandeerde totale opbrengst.

[8] Voorcontract waarin je samen vastlegt in de toekomst een swap af te sluiten.

[9] Asset allocatie is de spreiding van beleggingen over verschillende financiële categorieën (zoals aandelen, obligaties en andere beleggingsinstrumenten).