Komkommertijd. Rustig doorwerken of brandjes blussen voor je collega’s?

Door Saskia Uit den Bogaard - 4 augustus 2015

Komkommertijd. Die periode van het jaar dat het relatief rustig is. Collega's zijn op vakantie, medewerkers zijn op vakantie, klanten zijn op vakantie. Die tijd van het jaar dat je eens lekker door je oude archieven gaat om de boel op te schonen.

 

Papieren notulen van vergaderingen van 3 jaar geleden verdwijnen in de vuilnisbak en de excelbestanden met ingewikkelde capaciteitsberekeningen van je vorige functie kunnen eigenlijk ook wel onderworpen worden aan de deleteknop. Daarnaast heb je dan eindelijk eens tijd om dat stuk te schrijven dat al maanden op je ‘minder belangrijk-niet urgent'- lijstje staat maar wat je toch wel graag wilt maken.

 

Rust of waarnemen?

Rust op je werk. Tenzij je komkommers teelt. Want dan heb je het juist heel erg druk. In de kinderloze omstandigheid dat ik niet ben gebonden aan schoolvakanties, plan ik mijn reisjes bij voorkeur in het voorjaar of het najaar.

Dan is de kans op Nederlandse zon theoretisch gezien een stuk kleiner en moeten we de  strenge winter nog in .. of uit. De keerzijde van de medaille is dat ik dan moet doorwerken als alle andere mensen op vakantie zijn. En ineens ben ik de ‘only manager in da house'

En dan komt het fenomeen ‘waarnemen' om de hoek kijken. Ben je ineens verantwoordelijk en aanspreekpunt voor een team dat je minder goed kent, met problemen en issues waarvan je de achtergrond niet weet.

Soms heb je mazzel. Dan neem je waar voor een team dat je zelf in het verleden aangestuurd hebt of waar je nu ook nauw mee samenwerkt. Eventuele kwesties pak je dan makkelijk op.  En soms zijn er helemaal geen issues en is je collega-manager weer terug voordat je er erg in hebt.

Soms heb je pech. Is er het hele jaar geen vuiltje aan de lucht en ontploft de boel nét als je collega één (1 !) dag in de Algarve zit. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik stante pede op moet komen draven bij een klant die een klacht heeft, uit een segment dat ik niet ken, over een product waarvan ik niet gedetailleerd weet hoe het werkt, en waarmee ik nul voorgeschiedenis heb.

Gelukkig kan ik dan wel op de medewerkers uit het team vertrouwen. Zij  weten het altijd wel en ik hoef ‘alleen maar' de escalatie op te vangen. Maar ben je er zo maar 3 volle weken mee bezig omdat het niet kan blijven liggen totdat manager Piet weer terug is. Tja, dan wordt dat stuk weer niet geschreven….

 

Maar jij bent ook altijd op vakantie!

Dan heb je nog de zwervende collega's die op zoek zijn naar een manager of in elk geval iemand van de afdeling waarvan ze het idee hebben dat die ergens toe gemachtigd is. Externen die een krabbel willen voor hun urenbriefje, HR die wat vragen heeft over stand van zaken van de geplande trainingen, Finance die toelichting wil op de cijfers van Service. Zomaar een paar voorbeelden die een "ah gelukkig, jij bent er wél" uitspraak ontlokken van de zoekende collega's.

Het enige nadeel is dat men mij in het voor- of najaar wel op vakantie ziet gaan, maar nooit ziet dat ik blijf ‘zitten' als zij allemaal weg zijn. En dus heeft iedereen de indruk dat ik ‘altijd maar op vakantie' ben. Niet dat ik dat niet zou willen, maar er moet ook gewoon nog gewerkt worden. Een klein Calimero-bij-effectje. Maar dat hoort er nu eenmaal bij.

 

Gelukkig is er altijd evenwicht

En zo heb je het dan toch best druk, zo in je eentje in de zomer. Gelukkig weet ik dat er altijd een evenwicht in het leven is. Zit ik lekker op een tropisch eiland, kan zich zomaar een calamiteit voordoen. Maar die is dan natuurlijk allang opgelost voordat ik terug ben.