The medium is the message…

Door Nel van Holst - 23 september 2014

Nieuwe technologie betekent vaak onvermijdelijk het verdwijnen van een oude. Is dat erg? Vaak niet. Want waar heb je nu meer aan? Aan een oplossing die de HR-recruiter uitsluitend kandidaten met de juiste competenties aanlevert?

 

Of aan de 200 reacties via de vacaturesite? Er zijn al systemen op de markt, signaleert HR-blogger Jason Averbrook. Toch bekruipt ons wel eens het oncomfortabele gevoel dat al die nieuwe technologie ons als professional op den duur overbodig maakt. Hoe zit dat eigenlijk?

 

Kritisch kijken

Nog niet eens zo lang geleden redigeerde ik vaktijdschriften. Veel van de uitgeverijen waarvoor ik werkte zijn gefuseerd of bestaan niet meer. Komt dat door de crisis? Deels, want daardoor kijken we allemaal kritischer naar onze uitgaven. Minder abonnementen - vakliteratuur doet niet aan losse verkoop - en (veel) minder advertenties.

Dus vaak te weinig inkomsten om een magazine te laten voortbestaan. Valt er daardoor een gat in de vakkennis van de voormalige abonnees? Welnee, die lezen immers het meeste nieuws en de vaak ook de achtergronden via internet.

Daarmee levert het ene medium ook een behoorlijke bijdrage aan het verdwijnen van het andere. Want wie ook op de hoogte blijft zonder ervoor te betalen, bezuinigt natuurlijk eerder op zo'n prijzig abonnement.

 

Opnieuw uitvinden?

Slimme uitgevers maakten al even geleden de overstap naar internet of vonden een niche markt. In dit proces sneuvelden de minder divers of minder solide opererende uitgevers maar vooral de drukkerijen. Want niet de informatie verdween, maar vooral het papier waarop je dat voorheen kon vinden. Redacteuren die eerder een behoorlijk deel van hun tijd besteedden aan het ‘persklaar' maken van hun kopij stonden ook voor de uitdaging om hun werk opnieuw uit te vinden. De redacteuren van toen zijn vaak de contentmanagers :) van nu.

Ook ik maakte die overstap. Hoewel… overstap? Het vak draait nog steeds om het plannen en selecteren van onderwerpen, het bedenken van pakkende koppen (die heten nu click baits) en het aantrekkelijk presenteren van vlekkeloze, interessante kopij. Natuurlijk is er het voordeel van de snelheid: geen doorlooptijden van 6 weken meer voor het nieuwe nummer!

Nog een voordeel: de lezer kan direct op jouw bijdrage reageren én jij kunt direct zien of er wel zoveel op dat - volgens jou zo actuele - onderwerp geklikt wordt.

Hmmmm… Door slimme technologie ben je sneller én zichtbaarder. Je kunt je werk beter en sneller doen, maar ook de eisen aan de te leveren kwaliteit gaan als het goed is om hoog.

 

Verbreding van eigen mogelijkheden

Het was deze ontwikkeling - of eigenlijk een satire hierop  - die blogger Jason Averbrook inspireerde tot zijn blog 'Internet killed a HR-star'. Want met het verdwijnen van ‘de krant' is natuurlijk ook een andere manier van lezen ontstaan waarbij lezers sneller feiten kunnen checken en makkelijker verbanden kunnen leggen. Volgens Averbrook betekent de komst van internet én het toegenomen gebruik van sociaal media voor het HR-vak eveneens vooral een verbreding van de mogelijkheden, de éigen mogelijkheden vooral.

Hij verklaart traditionele job sites voor dood: hier regeert de middelmaat . Ook de traditionele opleidingssystemen voldoen niet meer. Interessant is ook zijn visie op de mogelijkheden om technologie in te zetten voor het matchen van competenties

Waar HR nu veel werk heeft aan het selecteren en interviewen van – vaak veel te veel - kandidaten die worden aangetrokken door een functiebeschrijving, zou binnenkort een simpel online assessment voldoende kunnen zijn. Zo neemt nieuwe technologie de HR-professional een tijdrovende en cruciale stap in het proces uit handen. Je kunt sneller en beter werken.

 

Wat vind jij als HR-professional?

Wie doet er al ervaring op met deze technologie? Deel je ervaringen én/of je mening over wat deze ontwikkelingen voor de HR-professional zal gaan betekenen!