Recruitment op de werkvloer

Door Saskia Uit den Bogaard - 16 mei 2013

Een interne sollicitatieprocedure is niet alleen spannend voor de kandidaten, maar stelt ook specifieke eisen aan de manager die de gesprekken voert en uiteindelijk de keuze moet maken. Verrassingen zijn daarbij niet uitgesloten! Saskia Uit den Bogaard doet verslag van dit stukje recruitment op de werkvloer.

 

Daar zit je dan, met twee talentvolle interne kandidaten die graag in aanmerking komen voor dezelfde positie. Hoe zorg je er nu voor dat je de juiste kandidaat er uit pikt? Is het een voordeel dat je de kandidaten kent of juist niet? Wat als tijdens de gesprekken blijkt dat iemand onverwachts toch een aantal elementen mist? En vooral, hoe zorg je dat je objectief en onbevooroordeeld blijft terwijl iedereen probeert je te beïnvloeden? Je hebt een beeld en een gevoel, en dat moet getoetst worden.

Dat zijn de vragen die mij de afgelopen weken bezig hebben gehouden. Twee kandidaten uit mijn team die op het oog allebei even geschikt zijn, één functie om te vervullen. Waarbij er ook nog vragen meespelen voor wat betreft doorgroeimogelijkheden, motivatie, ontwikkel pad van de kandidaten… 

Het meest zuivere in dit geval is het volgen van een sollicitatieprocedure zoals je die ook zou doen bij externe kandidaten. Dus: CV plus motivatiebrief opvragen, een eerste gesprek met een recruiter erbij en daarna een tweede gesprek. Bij het tweede gesprek vraag ik  twee managers in wiens oordeel ik vertrouw en die de kandidaten niet of nauwelijks kennen. 

 

Aangename verrassing

Deze aanpak geeft verrassende resultaten. Je bekijkt de mensen door een hele nieuwe bril. Hoe presenteren ze zich, wat zijn hun achtergronden, hoe hebben ze hun CV opgesteld, wat is hun motivatie en, niet geheel onbelangrijk, hoe hebben ze zich voorbereid op het gesprek? De sfeer is goed maar ik merk wel dat het een pittig gesprek is voor beiden. Wellicht hadden ze niet verwacht dat ik zo kritisch zou zijn. Ook het feit dat de recruiter er bij zit maakt dat je scherp kan observeren. Iemand die normaal gesproken wat bescheiden is, komt nu stevig over en heeft er duidelijk goed over nagedacht. Een aangename verrassing, zeker als ook nog blijkt dat de persoon in kwestie een bepaalde achtergrond heeft door middel van een gevolgde studie die goed aansluit. Had ik niet verwacht en ik vraag me af of ik daar ooit achter gekomen zou zijn. De focus ligt namelijk vaker op wat iemand nog gaat doen dan wat iemand al gedaan heeft.

 

Keuze met een gerust hart

Het tweede gesprek met de objectieve collega-managers bevestigt de beelden. Bijkomend voordeel, ook zij vonden het erg leuk en leerzaam om te doen. Niet dat ze niet al veel vaker sollicitatiegesprekken hebben gevoerd, maar het feit dat het met interne kandidaten is waarbij zowel de functie als de kandidaten zelf weinig bekend zijn,  geeft een hele andere invulling aan de ervaring. Voor de kandidaten is het fijn dat ze uitgebreid feedback kunnen krijgen over het gesprek en over hun aandachtspunten. Ik voel iets borrelen in het kader van functioneren en ontwikkeling van de mensen in mijn team.

Voor nu ben ik er in elk geval uit en kan ik met een gerust hart een keuze maken.